soulmate**

2010-11-19T06:42:00.000-08:00

Η φωνή που με καλεί συνεχώς έχει παράξενη χροιά.Είναι μία ερμαφρόδιτη χροιά προκλητική και απαράδεκτα κοινωνική. Μην ξεχνιέσαι όμως.Είναι αυτή που σε προσκαλεί στις αβύσσους. Μωβ άβυσσοι, που σε στροβιλίζουν και όσο στροβιλίζεσαι, τόσο γοητεύεσαι που έχεις γίνει μέρος αυτού του κυνικού χορού.
Αυτό με κάνει επικίνδυνο.
Η ανάσα μου βαριά. Προσπαθώ να πάρω αέρα αλλά πνίγομαι τόσο από την επιθυμία να βρίσκομαι εκεί, που νιώθω σαν να πεθαίνω. Σαν να ζω μία υπερβατική εμπειρία, πέρα από κάθε λογική. Σαν να πετώ στα σύννεφα, χωρίς τη βαρύτητα να με γειώνει.
Σε λίγη ώρα, όλα θα επιστρέψουν στην κανονική τους μορφή, έχοντας απεκδυθεί το διαφορετικό και το ξένο που σαγηνεύει κάθε βλέμμα.
« Γιατί δεν λες κάτι;» με ρώτησε η φωνή. Η αλήθεια είναι πως δεν ήξερα τι να πω. Αν μπορούσα να εκφραστώ, δεν θα γινόταν με λέξεις αλλά μάλλον με κραυγή.
« Θα μπορούσα να πω πολλά πράγματα, αλλά μάλλον δεν θα είχε σημασία. Τι νόημα έχουν δύο, τρεις συλλαβές;»
« Οι συλλαβές δημιουργούν μία λέξη, και οι λέξεις , πρόταση. Η έκφραση σκέψεων είναι το αποτέλεσμα όλων. Αν, όμως, φοβάσαι να ξεστομίσεις κάτι, αυτό συμβαίνει γιατί δεν θέλεις να είσαι εδώ.»
« Δεν έχει σημασία αν θέλω να είμαι εδώ. Όπως και να έχει, σε λίγη ώρα εσύ και εγώ θα μοιραζόμαστε πάλι αυτ'ο το σώμα χωρίς κοινές σκέψεις και συναισθήματα, χωρίς λόγο και αντίλογο, θέληση και αποστροφή να μοιραστούμε επιθυμίες. Όλα θα ξαναγίνουν όπως πρώτα, φυσιολογικά.»
« Φυσιολογικά, ε; Αυτή η λέξη καλύπτει κάθε αμαρτία.»
« Κάθε λέξη, όπως η αμαρτία, που μπορεί να γίνει έξη. Πόσο λάθος θα ήταν να γίνει μία συνήθεια του μυαλού, μία επαναλαμβανόμενη πράξη, χωρίς νόημα!

Batman: the return :P

2009-04-09T16:55:00.000-07:00

Από τις 2 Απρίλη που έγραψα και το τελευταίο ποστ , πέρασαν 7 ημέρες … WOW : Θα πει κάποιος , ξέρεις αριθμητική …

Η αλήθεια είναι ότι αυτές τις μέρες προσπαθούσα να αποδώσω συμπεριφορές , γεγονότα και αντιδράσεις – κυρίως δικές μου – σε αιτίες και αφορμές.. Κάπου κουράστηκα να σκέφτομαι, να προσπαθώ να ανακαλύπτω πράγματα ώσπου κατάλαβα ότι είναι απλά δύσκολο να γίνει αυτό .. Ό,τι και να έκανα, το μυαλό μου θα πήγαινε στο συγκεκριμένο θέμα : ήταν σαφές ότι δεν μπορούσα να τον βγάλω από το μυαλό μου. Ούτε αυτόν , ούτε αυτά που έκανε.. Ούτε μπορούσα να σβήσω ως δια μαγείας τις σκέψεις που έκανα.

Η θέση του ήταν εξίσου δύσκολη , όπως η δική μου, και για αυτό ήμουν βέβαιος .

Μιλήσαμε πολλές φορές , του εξήγησα , προσπάθησε να μου εξηγήσει … Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν πολυκαταλάβαινα τι προσπαθούσε να μου πει : ή εγώ είχα το πρόβλημα , και προφανώς υπήρχε διαρροή στο πολύχρωμο συννεφάκι που ζούσα ή αυτός δεν τα πήγαινε καλά με τον προφορικό λόγο.

Μου ζήτησε δεύτερη ευκαιρία , να ξαναπροσπαθήσουμε για άλλη μία φορά.. Δεν μου ήταν καθόλου εύκολη απόφαση. Είχα πληγωθεί και ήταν γεγονός. Προσπάθησα να δω κάποια πράγματα από την δική του πλευρά όμως.. Και αποφάσισα: ήθελα να είμαι μαζί του αλλά για μένα όλα θα ξεκινούσαν από την αρχή, σαν μην τον είχα γνωρίσει.. Και αυτό καλό είναι θα αναρωτηθεί κάποιος; Ίσως να μην είναι , αλλά για μένα αποτελεί μία νέα λύση για να περισώσω ό,τι μπορώ από μένα και από αυτόν. Το μόνο που ξέρω με σιγουριά είναι τον αγαπώ και ότι μία δεύτερη ευκαιρία δικαιούται ο καθένας.. Τώρα πια ,όμως, έχω το μυαλό μου στο κεφάλι και τα πόδια στο έδαφος. Ξέρω περισσότερο από τον καθένα τι ζητώ από μένα και από αυτόν και τι περιμένω : ίσως όχι τα ίδια πράγματα , όπως πριν , αλλά είμαι εδώ για να μάθω τι άλλο μπορώ να ζήσω. Ίσως ξαναπληγωθώ , αλλά θα έχω μεγαλύτερη δύναμη να το αντιμετωπίσω … Εξάλλου , όπως λέει και ο life_traveler , μέσα από αυτά που ζούμε συνεχίζουμε λίγο διαφορετικοί αλλά τις περισσότερες φορές είναι για καλό. Πάντα πιο χαλαρά όμως και με μεγαλύτερη συνέπεια στον εαυτό μας.

Ίσως το μεγαλύτερο ρίσκο που παίρνουμε στις ζωές μας να είναι να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες.

Ίσως η ζωή να μην τόσο γιορτινή όπως κάποτε περιμέναμε να είναι, αλλά αφού είμαστε εδώ το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να χορέψουμε σε αυτό το ατελείωτο πάρτυ.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι μου άφησαν τα σχόλια τους στο προηγούμενο ποστ.. Ήσασταν σημαντική βοήθεια .. :)

2009-04-02T16:54:00.000-07:00

Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβω γιατί το έκανες αυτό... Ακόμα δεν μπορω να το πιστέψω. Ίσως δεν θέλω...Όμως φτάσαμε ως εδώ.. Ή μάλλον έφτασες . Το κεφάλι μου βουΐζει από τις απανωτές σκέψεις..Αλλά πρέπει να σταματήσω να σκέφτομαι..Είναι το μόνο που μου κάνει κακό.
Λυπάμαι που σου έδειξα όσα δεν είχα τολμήσει να δείξω σε άλλους .
Απλά λυπάμαι..
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ και αυτό με σκοτώνει.
Να προσέχεις..
Σ’αγαπώ ..

Back to school ..

2009-03-16T04:58:00.000-07:00

Σήμερα ήταν μία πολύ ιδαίτερη μέρα για μένα: ξεκινήσαμε τις πρακτικές ασκήσεις στα πλαίσια των σπουδών μου...
Η σκέψη του εαυτού μου ως δάσκαλο, είναι αλήθεια ότι μου άρεσε , αλλά δεν με ενθουσίαζε αφού λόγω συνθηκών επέλεξα να μην σπουδάσω αυτό που ήθελα πάντα..
Σήμερα, όμως , κάτι άλλαξε μέσα μου ..Με το που πάτησα το πόδι μου στο δημοτικό σχολείο, ένιωσα μια μεγάλη συγκίνηση , ένα ρίγος .. Ένιωσα ότι πραγματικά ανήκα σε αυτό τον χώρο, σαν να ήμουν αναπόσπαστο μέρος του : και η μέρα θα πήγαινε ακόμα καλύτερα.
Το τέλος της σχολικής μέρας με βρήκε με ένα χαζό χαμόγελο σαν να είχα πάρει ecstacy. Ένιωσα τόσο υπέροχα που είχα γίνει κοινωνός μίας μικρής οικογένειας , αυτή της σχολικής τάξης , και ακόμα καλύτερα που είχα κάποιον ,όπως τα μικρά αυτά 8χρονα παιδιά, να μου υπενθυμίζει ότι η ζωή είναι ωραία ...
Τελικά , είναι ευλογία να είσαι δάσκαλος και να έχεις 22 χαρούμενα προσωπάκια να σου χαμογελούν κάθε μέρα ..

ΥΓ: Η άναρτηση αυτή , είναι αφιερωμένη στα 22 αγγελούδια της Β’ τάξης του 1ου πειραματικού δημοτικού σχολείου Ιωαννίνων... Σας ευχαριστώ ... :)

Που είναι ο soulmate ΟΕΟΟΟΟ;

2009-02-19T17:02:00.000-08:00

Τα χρόνια περνάνε χωρίς να καταλάβουμε πως ...Και οι σκέψεις , τα όνειρα , οι ελπίδες πετάνε μακριά σαν πουλιά ..Ενίοτε ξαναγυρίζουν άλλωτε για να μας υπενθυμίσουν πόσο αλλάξαμε και άλλωτε για να μας πουν δεν είναι κακό να αλλάζουμε , πως τα μετάλλια που μας δίνει η μοίρα είναι αυτές οι αλλάγές , μικρές και μεγάλες , καλές και κακές ... Για κάποιον που είναι στην ηλικία των 30 αυτές οι αλλαγές είναι ίσως μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια ..Για μένα που έχω διανύσει μόνο 19 χρόνια ζωής ,όμως, οι αλλαγές αυτές έρχονται με βίαιο τρόπο , αλλάζοντας όλη τη στοιχειώδη κοσμοθεωρία που είχα χτίσει μέχρι τότε...
Που είναι ο παλιός soulmate που απλά δεν ήταν τόσο εριστικός με τους άλλους ..Που δεν τον ένοιαζε τίποτε ;
Μέσα στον 1 1/2 χρόνο που βρίσκομαι στα Γιάννενα , όχι μόνο ενηλικιώθηκα ηλικιακά , αλλά και συναισθηματικά και ψυχικά ... Τώρα πια καταλάβαίνω ότι δεν είναι κακή αυτή η ενηλικίωση αλλά με βοηθά να σκέφτομαι πιο ξεκάθαρα , έστω και αν εκφράζω αυτές τις σκέψεις μου με λάθος τρόπο...
Το θέμα είναι να μπορέσω να ξεκλειδώσω όλα αυτά τα κουτάκια στο μυαλό μου που με κρατούν μέσα σε μία μερική ανασφάλεια και να δω ότι δεν είναι κακό να βλέπεις τα πράγματα έτσι όπως είναι , με την χαρούμενη και λυπημένη χροιά τους ....

***το post αυτό είναι αφιερωμένο στο μπισκοτάκι μου που ενίοτε του σπάω -λιγάκι , ε; - τα νεύρα ... ***

Καλέ, ο γιος του τάδε δεν είναι αυτός ....;;

2009-02-06T13:01:00.000-08:00

Χώρα: Ελλάδα
Περιοχή: Ιωάννινα

Ημέρα: Πέμπτη, 5-2-09

Μία νέα μέρα είχε ξεκινήσει για τον soulmate : ήπιε το καφεδάκι του , ντύθηκε , στολίστηκε και πήρε τον γνωστό δρόμο για τη σχολή του...Πολύ αγχωμένος για το μάθημα που έδινε, αλλά σκεφτόταν ότι όλα θα πάνε καλά.
Γυρίζοντας, περπάτησε από τον αγαπημένο του δρόμο και σκεφτόταν πολλά , ωραία ευχάριστα πράγματα -καθόλου σύνηθες , βέβαια , αλλά τέσπα -... ώσπου χτυπά το κινητό του ..
Ήταν μία από τις αγαπημένες του αδερφές- έχει και πολλές ο άτιμος - ...
Τα νέα με εξόργισαν ... Η καλή αδερφούλα μου , ήθελε να με προειδοποιήσει για επερχόμενο τηλεφώνημα της mother με ανακριτικό περιεχόμενο: πριν λίγες μέρες , είχα επισκεφτεί το τότε αγόρι μου στην πόλη που σπουδάζει , μία μικρή επαρχιακή πόλη κοντά στα Γιάννενα.Χαρούμενος τότε που θα τον έβλεπα , δεν με ένοιαζε τίποτε... Πήρα και εγώ το καλαθάκι μου και κατέφθασα..
Σε αυτό το σημείο αξίζει να κάνω μία διευκρίνιση : κατάγομαι από μία επαρχιακή πόλη κοντά στα Γιάννενα, που αγαπημένο χόμπι όλων είναι η κοινωνική κριτική ( είναι πιο σύγχρονος ο όρος , σας παρακαλώ ...)
Επανέρχομαι , λοιπόν , στο θέμα : το τηλεφώνημα έλεγε πως κάποια στιγμή της ημέρας , θα μου τηλεφωνούσε η μητέρα μου , γιατί καποιος από την πολυκατοικία μας , της πρόφτασε ότι με είδε σε αυτή την πόλη , με ένα αγόρι , μάλλον - το μάλλον μου άρεσε ...- φίλο μου ..
Η αδερφή μου που ξέρει για μένα , μου είπε ότι η καλή , συμπαθητική - Θου Κύριε - γειτόνισσα πρέπει να προέβει και σε άλλες λεπτομέρειες , τρίτου τύπου ..
Εκείνη τη στιγμή , όπως λέμε και εμείς τα νιάτα , τα πήρα στο κρανίο ...Και αυτό για 2 λόγους: ο πρώτος , αφενός , είναι ότι ακόμα και φίλος μου να ήταν , δεν είχε κανένα δικαίωμα να ’’ενημερώσει’’ για το ταξίδι μου και ο δεύτερος ,αφετέρου , είναι γιατί δεν ξέρω σε τι είδους λεπτομέρειες προέβη και στο κάτω-κάτω δεν την νοιάζει ποιον βάζω στο κρεβάτι μου και ποιον δεν βάζω..
Οι γονείς μου δεν γνωρίζουν ακόμα για μένα , αλλά ειλικρινά μακάρι να κατάλαβαν κάτι ... Κουράστηκα να προσπαθώ να μην γίνομαι έρμαιο σχολίων κάποιων ’’κυριών’’ ... Ήθελα να ζήσω εκείνη τη στιγμή και την έζησα , με το αγόρι μου και με οποιονδήποτε άλλο.. Και κανείς δεν θα με εμπόδιζε..
Μάλλον, αυτή είναι η κατάρα του να ζεις στην Ελλάδα και πιο ειδικά , να σπουδάζεις σε πόλη κοντά στο πατρικό σου..
Μακάρι να καταλάβανε κάτι , διαφορετικά θα τους το πω εγώ... Καιρός γαρ εγγυς ..

Στο βράχο - Ξύλινα σπαθιά

2009-02-04T14:29:00.000-08:00

Αφιερωμένο στη γλυκειά μου Όλυ και σε όλους όσοι , ενίοτε κάνουν όνειρα...

Στέκομαι στην άκρη του γκρεμού
και κοιτάω όλους αυτούς που τους έσπρωξε ένα χέρι
κι αναγκάστηκαν να βγάλουνε φτερά
τώρα τους φωτίζει αυτό το υπέροχο αστέρι
τους κοιτάω να πλανιούνται μακρυά
πέρα από τα πέρατα πέρα από τα πέρα μέρη
κάποιος πλησιάζει σα να θέλει να μου πει
κάποιος απ'αυτούς θα ξέρει
κάποιος πλησιάζει σα να θέλει να μου πει

άσε τη ζωή να λιώνει μέσα στα χέρια της σαν χιόνι

Στέκομαι στην πόρτα σου μπροστά
και διαβάζω ένα μήνυμα γραμμένο με μαχαίρι
ότι έπρεπε να φύγουνε ξανά
ότι τώρα διασχίζουν το μεγάλο μεσημέρι
και την πιο παραμυθένια αμμουδιά
πέρα από τα πέρατα πέρα από τα πέρα μέρη
κάποιος πλησιάζει σα να θέλει να μου πει
κάποιος απ'αυτούς θα ξέρει
κάποιος πλησιάζει σα να θέλει να μου πει

Μη με ρωτάς αν η αγάπη ανασταίνει
μου είπε κάποιος κάποτε το είδε να συμβαίνει
θυμήσου, τότε που σ'άφησαν μονάχο
τον σκορπιό που βρήκες όταν σήκωσες το βράχο
το βράχο, που επάνω του το κάστρο φτάνει στους ουρανούς
για ναύτες σαν κι αυτούς λιμάνι
κάνει να ακούγεται κι αυτό το βράδυ
ο ήχος απ'τα κέρματα που ρίχνει στο πηγάδι,η μόίρα
θυμάμαι τ'αρωμά της
τους σκύλους που ησυχάζανε κάτω απ'τα βλέματά της
πήγαινε δε θα το μετανιώσεις
πες της πως ήρθες εσύ και θα το νιώσεις
θα νιώσεις στο πλάι σου την πνοή της
μια νύχτα με πανσέληνο στο ιπτάμενο χαλί της
__________________
Σταματήστε τη γη να κατέβω.

Baby,did you forget to take your meds?

2009-01-25T13:30:00.000-08:00

Τις τελευταίες ώρες μου έρχεται στο μυαλό ο συγκεκριμένος στίχος : I was alone . staring over the ledge , trying my self not to forget , what happened to us , to happened to me , what happened i as let it slip ..
Το τραγούδι μιλά για μία σχέση , η οποία λειτουργούσε ως ΄΄φάρμακο΄΄ για τον τραγουδιστή... Με αφορμή έναν πρόσφατο χωρισμό μου , αναρωτιέμαι τι τελικά θέλουμε από τον άλλο..
Οι περισσότεροι ψάχνουν κάποιον-α να ζήσουν κάτι μεγάλο , ένα πυροτέχνημα που δεν θα χαθεί με το πέρασμα των δευτερολέπτων.. Κάτι δυνατό ... Και αναρωτιέμαι : υπάρχει αυτό ή ψάχνουμε στα χαμένα , προσπαθώντας να πείσουμε τον εαυτό μας ότι όντως υπάρχει ; Και αν συμβαίνει αυτό , πόσοι από μας πεθαίνουμε με την ελπίδα ότι θα το βρούμε;
Τελικά, μήπως -επειδή φοβόμαστε ότι δεν θα το βρούμε- συμβιβαζόμαστε σε σχέσεις που ξέρουμε ότι δεν είναια αυτό που ψάχνουμε;
Με φοβίζει η σκέψη τόσο ότι δεν θα βρω κάτι απλό , αληθινό όσο και ότι θα περάσουν τα χρόνια και θα εχω συμβιβαστεί με κάτι λιγότερο από αυτό που επιθυμούσα..
Μία φίλη μου , θα έλεγε ότι δεν θα έπρεπε να τα παίρνω τόσο σοβαρά αλλά δεν μπορώ ...
THAT'S ME I SUPPOSE...

-Another- Happy New Year ...!!!

2008-12-31T12:45:00.000-08:00

Δεν ξέρω για εσάς , αλλά κάθε τέτοια μέρα , με βρίσκει με αρκετά καταθλιτική διάθεση για όσα πέρασαν αλλά δεν τους έδωσα σημασία , για όσα δεν έκανα ενώ μου δόθηκε η ευκαιρία , και τέλος για όσα έκανα και εχω μετανιώσει πικρά για αυτά , μέσα στο 2008. Ίσως μία τέτοια μέρα είναι κατάλληλη για να δούμε που οδηγούμε τη ζωή μας , καθοδηγούμενη μέσα από την δικαιολογία του πεπρωμένου . ’’Ήταν μοιραίο...’’’ λέμε για κάτι όταν δεν μπορούμε να αποδώσουμε τις ευθύνες στον εαυτό μας .
Δυστυχώς , στη δική μου περίπτωση όλες οι ευθύνες επιβάρυναν την δική μου πλάτη , αφού λόγω επιλογών, έφερα τη ζωή μου στο σημείο στο οποίο βρίσκεται .
Κάμποσες αποτυχημένες γνωριμίες με αποκορύφωμα την γνωριμία με τον Θ.
Λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα αλλά καμιά φορά η ζωή είναι τόσο ευμετάβολη όσο και ένα κομμάτι πλαστελίνη . Την πλάθουμε με τον δικό μας τρόπο , χωρίς να αφήσουμε κάτι να τη χαλάσει : και όταν γίνει αυτό , το αποδίδουμε στο υλικό και όχι στον δημιουργό . Γιατί έτσι έχουμε μάθει να κάνουμε από τα μικρά μας χρόνια : ’’ Αυτός το έκανε , Κυρία ...!’’ , λέγαμε μικροί και όχι : ’’ Εγώ ..!’’ Προφανώς φοβόμαστε να σηκώσουμε όλα τα βάρη των ευθυνών μας γιατί αυτό είναι και το πιο εύκολο .
Και όταν τις αναλάβουμε τις αισθανόμαστε πιο βαριές και από ένα τόνο τσιμέντο .
Ευθύνη είναι να ξέρεις πως τελειώνοντας κάτι , κάτι άλλο τελειώνει μαζί του : και αυτό στην ουσία είναι που μας φοβίζει .

Nightmare before Christmas

2008-12-23T13:02:00.000-08:00

24 Δκεμβρίου λοιπόν .... Αύριο είναι Χριστούγεννα ... Χρόνια πολλά σε όλους κτλ , κτλ ... Έχω πολύ καιρό να γράψω είναι η αλήθεια ... Μέσα σε όλες αυτές τις μέρες , άνθρωποι ήρθαν , έφυγαν και ξαναήρθαν στη ζωή μου , σαν να επρόκειτο για το πολικό εξπρές που θα τους οδηγούσε καπου . Και εγώ , σαν καλός οδηγός , κάπου τους οδήγησα μόνο που στο τέρμα της διαδρομής ξέχασα να πατήσω φρένο .... Και τους πήρε όλους και τους σήκωσε .
Μαζί με αυτούς όμως ανατάραξε και μένα , που ― ο Χριστός και η Παναγία - θέλησα να πάω τη ζωή μου μπροστά .Και ενώ το όνειρο μου είναι μεγάλο , μακρύ και βαθυστόχαστο πάντα τα σκατώνω στα πρακτικά .Έτσι , τώρα βρίσκομαι στο μεταίχμιο μιας απόφασης , την οποία αν πάρω ποτέ , θα επηρρεάσω όλους όσοι είναι δίπλα μου .. Πιάσ’το αυγό και κούρεφ’το δηλαδή ... Και με όλα αυτά πως να περάσω εκείνα τα διαολεμένα ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ;;
Μήπως τελικά θα έπρεπε η Παναγία να κάνει έκτρωση ; Όχι τίποτε άλλο ,μου κάθησαν και βαριά οι κουραμπιέδες .... ΜΑ ΤΙ ΛΕΩ Ο ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ ;;;;;;
Φωτιά θα πέσει να με κάψει ... Αλλά τι άλλο να καεί πια ; Ό,τι ήταν να καεί έχει ήδη καεί ... Όποιος έχει καεί με το χυλό .... Τέσπα , λέω να την κάνω .. Θα τα ξαναπούμε σύντομα , αν γλυτώσω από τα χέρια της αδυσώπητης μοίρας και δεν πάθω υπερφαγία από τα θρησκευόμενα χριστούγεννα που σκοπεύω να κάνω..
Μάκια ...!!

Thanks guys ...

2008-11-02T20:14:00.000-08:00

Ευχαριστώ πολύ παιδιά ... Για όλα .... ( κατ’αλφαβητική σειρά ) Βούλα , Γεωργία , Ολυμπία ξέρω ότι είστε δίπλα μου για όλα , και το εκτιμώ ....

ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ...

μάκια ..!!

soulmate**: Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον ( ; )

2008-10-31T18:53:00.002-07:00

soulmate**: Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον ( ; )

2008-10-31T18:53:00.001-07:00

soulmate**: Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον ( ; )

2008-10-31T18:53:00.000-07:00

soulmate**: Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον ( ; )

Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον ( ; )

2008-10-31T18:39:00.000-07:00

Αυτή η φράση είναι η αγαπημένη μου τις τελευταίες εβδομάδες... Με αφορμή κάποια πρόσφατα γεγονότα , ωστόσο , νομίζω ότι είναι καιρός να την αναθεωρήσω .. Τίποτε δεν μπορούμε να ξέρουμε με σιγουριά για τους άλλους , πόσο μάλλον για τον ίδιο μας τον εαυτό .. Ακόμα και αυτός μπορεί να μας εκπλήξει κάποτε ..
Όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερα μαθαίνουμε για μας και τις σχέσεις με τους άλλους .Μέσα σε ένα χρόνο εχω γίνει πιο σκεπτικός στις σχέσεις μου , σε σημείο που να εκπλήσσομαι αρνητικά ..
Που πήγε ο παλίός μου εαυτός που έδινε αγάπη χωρίς να σκέφτεται το γιατί να δώσει ; Μελαγχολώ ... Φοβάμαι ... Αναπολώ ...
ΟΥΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ ..

Emily Dickinson

2008-10-22T06:05:00.000-07:00

We grow accustomed to the Dark
When Light is put away
As when the Neighbor holds the Lamp
To witness her goodbye

A moment-We uncertain step
For newness of the night
Then - fit our vision to the Dark
And meet the Road - erect-

And so of larger - Darknesses-
Those Evenings of the brain
When not a moon disclose a sign
Or Star-come out- within-

( ... )

I know - Placebo

2008-10-10T06:40:00.000-07:00

I know, you love the song but not the singerI know, you've got me wrapped around your fingerI know, you want the sin without the sinnerI knowI knowI know, the past will catch you up as you run fasterI know, the last in line is always called a bastardI know, the past will catch you up as you run fasterI knowI knowI know, you cut me loose in contradictionI know, I'm all wrapped up in sweet attritionI know, it's asking for your benedictionI knowI knowI know, the past will catch you up as you run fasterI know, the last in line is always called a bastardI know, the past will catch you up as you run fasterI knowI knowI know, the past will catch you up as you run fasterI know, the last in line is always called a bastardI know, the past will catch you up as you run fasterI knowI know.

Dedicated to those , whose love about someone , proved to be futile .

AII alone ... AGAIN ..

2008-09-09T13:33:00.001-07:00

Μόλις σήμερα , αποφάσισα επιτέλους να ξεκαθαρίσω τι συμβαίνει στη ζωή μου τους τελευταίους δύο μήνες :

Μία γνωριμία που ενώ ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς , κοντεύει να γίνει η αιτία του εγκλεισμού μου σε ψυχιατρείο , είναι πάνω πάνω στη λίστα μου.
Όχι , δεν ερωτεύτηκα τρόφιμο νευρολογικής κλινικής αλλά τον Θ.
Τ ο πρώτο ραντεβού μας ήταν θρίαμβος : το τέλος του με βρήκε να τριγυρνώ στους δρόμους των Ιωαννίνων χαρούμενος που επιτέλους είχα βρεί το άλλο μου μισό . Τι χαζός που είσαι soulmate**..
Ένιωθα σαν πρωταγωνιστούσα σε ρομαντική κομεντί που στο τέλος όλοι βρίσκουν τον καλό τους ...Κάτι μεταξύ Love actually και the diary of Βrigdet Jones , πάντα με τη φωτογραφία της Amelie.
2 μήνες μετά , με τα Prozac στο χέρι , πήρα την απόφαση να μην αφήσω ανθρώπους ζωή μου που δεν ξέρουν τι ζητούν .
Μια φίλη μου είπε , ’’ Ποιος από μας ξέρει τι θέλει στη ζωή του ;’’ ..Είναι η αλήθεια , εν μέρει πάντοτε .. Εκεί που νιώθουμε ότι ξέρουμε τι ζητάμε , πάντα συμβαίνει κάτι που μας κάνει να αμφιβάλλουμε για αυτό που μέχρι τώρα ξέραμε ...
Παρ ’ όλα αυτά , αρνούμαστε να παραδεχτούμε ότι δεν ξ’ερουμε πραγματικά τί συμβαίνει ..
Φτου και απ ’ την αρχή ...
ΥΓ: Τ ο τέλος της λίστας , βρίσκει την επείγουσα πληρωμή 2 λογαριασμών .... ε , δεν φταίω εγώ ... ο έρωτας μου πήρε τα μυαλά ...!!

AII alone ... AGAIN ..

2008-09-09T13:33:00.000-07:00

2008-08-20T14:59:00.000-07:00

Η ώρα είναι 01:00 .. Δεν έχω καθόλου ύπνο και σκέφτηκα ότι το καλύτερο θα ήταν να γράψω κάτι στο blog , αφού για μένα αποτελεί μια άτυπη μορφή ψυχοθεραπείας ..
Σήμερα , ήρθε ο κολλητός μου στην πόλη μου για να με χαιρετήσει αφού σε λίγες μέρες αποχωρεί για την πόλη του ... Αισθάνθηκα περιέργα που τον ξαναείδα ..Κάθε φορά που τον βλέπω μου θυμίζει πολλά πράγματα , που εχουν περάσει ...Άσχημα και όμορφα ...
Παρά τις δυσκολίες , είναι ακόμα δίπλα μου χωρίς να έχει σκεφτεί ποτέ ότι με βαρέθηκε .
Τόσα χρόνια ήταν ο δικός μου ψυχίατρος , χωρίς να τον αναγκάζει κανείς να είναι ―απλά γιατί ήθελε .
Δεν είπαμε πολλά σήμερα.. Δεν με πειράζει .. Το κυριότερο είναι που είναι εδώ .. Θα ήμουν εγωιστής αν ζητούσα κάτι παραπάνω ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που συνεχίζεις να είσαι φίλος μου ...
Να προσέχεις εκεί που θα είσαι ...

Made in ... Lie-land

2008-08-19T12:56:00.001-07:00

Ως συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης , θα ήθελα να αναρωτηθώ για μια ακόμα φορά αν όντως αξίζει να είσαι ειλικρινής .Είναι όντως δύσκολο να υποστηρίζεις κάτι που είναι αληθές σήμερα .Αλλά τι είναι , πραγματικά , η αλήθεια ; Πρόσφατα , μου συνέβη ένα περιστατικό το οποίο με έκανε να αναθεωρήσω κάποια πράγματα -η επί χρόνια κολλητή μου με κατονόμασε ψεύτη επειδή της είπα την αλήθεια που τόσο καιρό η ίδια απέφευγε: ο φίλος της ,την απατούσε για καιρό .. Αφού , λοιπόν , έμαθα κάτι σχετικά με αυτό , αποφάσισα να της το πω.. ΛΑΘΟΣ;Ίσως.. Αλλά η αγάπη μου για αυτό το άτομο δεν με άφησε να τη δω να πληγώνεται από κάποιον κάφρο .. Έτσι , της το είπα .. Αυτό που επακολούθησε ήταν αυτό που ανέφερα παραπάνω .. Πλέον δεν μιλάμε αλλά όσο και να με πληγώνει αυτό , ξέρω πως έκανα το σωστό ..Η αλήθεια είναι , όντως , κάτι σχετικό : κάθε ένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά τον όρο αυτό , άλλοτε συνειδητά του τι κάνει και άλλοτε γιατί δεν γνωρίζει ότι μπορεί να υπάρχει κάτι διαφορετικό πέρα από που σκέφτεται .. Είναι όντως σκληρό να σε βγάζουν από τον κόσμο που έχεις χτίσει τόσα χρόνια και να σου δείχνουν κάτι διαφορετικό. Αν μπορείς να αντέξεις αυτό που βλέπεις τότε είσαι νικητής του παιχνιδιού ―αν όχι επιστρέφεις στον μικρόκοσμο σου , απαρνούμενος αυτό που είδες...Κλείνοντας , θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ν. για τις υπέροχες στιγμές που μου χάρισε ως φίλη και να της ευχηθώ να μπορέσει κάποια μέρα να δει τον κόσμο έτσι όπως είναι : με τα καλά και τα κακά του, τα όμορφα και τα άσχημα .. Να προσέχεις ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ : ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ

2008-06-29T12:22:00.000-07:00

Πριν από χρόνια , μια καθηγήτρια μού είπε ότι κοιτάζοντας στα μάτια κάποιου μπορείς να καταλάβεις αν σου λέι την αλήθεια . Όντας μικρός τότε , θεώρησα πως δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό αφού ο ’’ απέναντι ’’ μου, μού λέει την αλήθεια χωρίς αμφιβολία. Φυσικά, μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι η ειλικρίνια μπορεί , στην πραγματικότητα ,να είναι κάτι που χαρακτηρίζεται από μεγάλη σχετικότητα : κάποιος μπορεί να σου πει όλη την αλήθεια , γιατί το αισθάνεται , ενώ ένας άλλος μπορεί να σου πει ένα μέρος της γιατί ξέρει ότι αυτή θα σε πληγώσει οπότε σε γλυτώνει από ένα λιγότερο πρόβλημα . Τελικά , θέλουμε να ακούσουμε όλη την αλήθεια ή εθελοτυφλούμε σε έναν κόσμο στον οποίο στο άκουσμα της λέξης ΄΄αλήθεια΄΄ γελάμε σαν να επρόκειται για κάποιο ανέκδοτο; Ιδού η απορία ...
Είναι απίστευτα εύκολο να απαντήσει κάποιος , σε ένα επιδερμικό επίπεδο όμως . Γιατί αν ψάξουμε βαθιά μέσα μας , θα καταλάβουμε ότι τα πράγματα είναι σαφώς πιο περίπλοκα : θέλουμε να ακούμε την αλήθεια αλλά όταν αυτή μας πληγώνει κλείνουμε τα αυτιά μας .
Αυτή η κατάσταση , μου θυμίζει το δήθεν ενδιαφέρον μας για τη φτώχεια γύρω μας : όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχει αλλά προσποιούμαστε πως δεν μας αφορά , και έτσι ως δια μαγείας το πρόβλημα λύνεται .
Παρ’όλα αυτά , απαιτούμε από τους άλλους να μας λένε όλη την αλήθεια σαν να μη μας αφορά καθόλου το περιεχόμενο της. Πολλές φορές γνωρίζουμε ότι κάτι διαφορετικό ισχύει από αυτό που συμβαίνει και όμως το αγνοούμε. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΓΩΘΟΥΜΕ ...Ας αλλάξουμε επιτέλους τακτική και ας μάθουμε να αφουγκραζόμαστε την πραγματικότητα , έτσι όπως είναι. Με τα κακά και τα καλά της , με τα άσχημα και τα όμορφα ... Ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας , αρχικά, και με τους υπόλοιπους κατόπιν . Ας ζητήσουμε εμείς να αλλάξει αυτή η δικτατορία του ψέματος , ώστε να μπορούμε να κοιτάμε με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον , και ας ξέρουμε ότι λέγοντας την αλήθεια κάποια πράγματα θα τελειώσουν .. all good things come to an end ...

2008-06-22T07:34:00.001-07:00

Στον κόσμο των γκέι , υπάρχει ένα χαρακτηριστικό που αποτελεί , χωρίς αμφιβολία , το σήμα κατατεθέν τους : η μοναξιά . Και δεν μιλάω φυσικά για μία γενικότερη μοναξιά , αλλά όσον αφορά τον ερωτικό τομέα . Τουλάχιστον στην Ελλάδα , που -ας μη γελιόμαστε - η ομοφυλοφιλία αποτελεί ακόμα ταμπού , ο γενικός κανόνας αφορά την ερωτική συνέρευση χωρίς μετέπειτα δεσμεύσεις , δηλαδή ένα one night stand . Φυσικά , μιλάμε για τον κανόνα γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχουν και οι μακροχρόνιες σχέσεις .
’’Κύριοι’’ χώροι γνωριμιών αποτελούν τα chat : ο καθένας εκεί μπορεί να προσποιηθεί ο,τιδήποτε χωρίς τύψεις , αφού κανείς δεν είναι δυνατό να γνωρίζει με ποιον συνομιλεί στην πραγματικότητα.Τι είναι, όμως, αυτό που κάνει τους ομοφυλόφιλους να συμπεριφέρονται έτσι ;Δεν υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται για κάποια σοβαρή σχέση εκεί έξω; Ή υπάρχει τόσος φόβος που μας κάνει να κρυβόμαστε πίσω από ένα προσωπείο ;
Κατανοώ ,βέβαια , ότι η αποκάλυψη της ομοφυλοφιλίας αποτελεί ένα δύσκολο κομμάτι: σε καμία περίπτωση , ωστόσο , δεν θα έπρεπε να κανιβαλιζόμαστε σε αυτά τα chat προσποιούμενοι μία πραγματικότητα που υπάρχει για κάνουμε σεξ.
Αν συνεχίσουμε , έτσι , πως είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε έναν κόσμο καλύτερο για τους γκέι; Αν εμείς οι ίδιοι δεν σεβόμαστε τους εαυτούς μας πως περιμένουμε και οι άλλοι να μας αποδεχτούν ;
Ίσως οι σκέψεις μου να φαίνονται για κάποιους βιαστικές ή επιπόλαιες , αλλά για εμένα είναι η ’’ωμή’’ , η brutal πραγματικότητα που πρέπει να βιώνουμε καθημερινά .
Ναι , έχω μπει και εγώ κατά καιρούς σε τέτοια chat , μη αντέχοντας τη μοναξιά . Αλλά σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποίησα έναν ψεύτικο εαυτό για να κάνω γνωριμίες . Μπορεί να μην γνωρίζουν όλοι την πραγματικότητα για εμένα , αλλά είμαι περήφανος που με εχω αποδεχτεί και δεν κρύβομαι από τον ίδιο μου τον εαυτό . Γιατί ας μην ξεχνιόμαστε , δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να κρυβόμαστε από τους ίδιους τους εαυτούς μας ...

2008-06-19T13:51:00.000-07:00

Σήμερα, ήταν η μέρα που αποφάσισα να κάνω κάτι για τον εαυτό μου... Σαφώς, ακούγεται εγωιστικό αλλά η ζωή ενός γκέι δεν είναι διόλου εύκολη ή χαρούμενη , όπως αναφέρει ο όρος ( gay=χαρούμενος , ζωηρός , λαμπρός ). Και εδώ τίθεται η εξής ερώτηση: είμαστε τελικά εμείς που κάνουμε τη ζωή μας θλιβερή; Ή μήπως ο κόσμος , η κοινωνία είναι αυτή που μας μαθαίνει να ζούμε ετσι , αφού παρεκκλίνουμε από τον μέσο όρο ;
Ναι , λοιπόν , είναι αλήθεια : είμαι και εγώ ένας χαρούμενος , λαμπρός , ζωηρός άνθρωπος ή για να το κάνω πιο εύκολο , είμαι GAY. Η ζωή μου , ωστόσο , δεν είναι διόλου εύκολη . Σαφώς , μερίδιο ευθύνης φέρω και εγώ , αφού δεν εχω το κουράγιο να το ομολογήσω στους ανθρώπους γύρω μου με αποτέλεσμα να ζω ενα ψέμα .
Αυτό λοιπόν το ιστολόγιο , δεν αποτελεί ένα μέρος για να ‘‘ξεδίνω’’ όποτε αισθάνομαι καταπιεσμένος ... Είναι ένα μέρος όπου θα μπορώ να εκφράσω αυτά που νιώθω αφού κατα βάθος ξέρω ότι εκεί έξω υπάρχουν πολλοί που αισθάνονται το ίδιο ... Γιατί όπως λέει και ένα αγαπημένο συγκρότημα , soulmates never die , ...